دیابت نوع 2 به عمل جراحی کاهش وزن پاسخ می دهد

4 مارس 2020- دیابت نوع 2(T2DM) ، یک بیماری متابولیکی است که ارتباطات نزدیکی با افزایش وزن دارد. از آنجایی که کاهش وزن روشی اثبات شده برای کنترل T2DM است، انتظار می رود که جراحی هایی که برای دستیابی به کاهش وزن انجام می شوند، منجر به تنظیم بهتر سطح قند خون شوند.

یک مطالعه ی جدید که در شماره ی ماه مارس مجله ی JAMA Surgery منتشر شده است، نشان می دهد که سطح قند خون در میان درصد قابل توجهی از بیمارانی که 5 سال پس از عمل جراحی ارزیابی شدند، بهتر کنترل می شود.

محققان از داده های شبکه ملی تحقیقات بالینی بیمار محور(PCORnet)، که حاوی اطلاعات الکترونیکی بهداشتی از یک پایگاه داده های ملی بیماران در سراسر کشور است، استفاده کردند تا سطح کنترلT2DM ، را در بین بیمارانی که تحت دو روش اصلی جراحی کاهش وزن قرار گرفته بودند، با هم مقایسه کنند: بای پس معده  Roux-en-Y (RYGB) و گاسترکتومی آستینیSG)).

محققان داده های مربوط به تقریباً 10،000 بیمار را که در 34 مرکز مختلف تحت عمل جراحی قرار گرفته بودند، تجزیه و تحلیل کردند. آنها نوع جراحی کاهش وزن و سطح هموگلوبین A1C بعد از عمل را در این بیماران بررسی نمودند.

بیشتر بیماران در این مطالعه زن و سفید پوست بودند و میانگین سنی آنها حدود 50 سال بود. میانگینHbA1C ، قبل از عمل بیماران 7.2٪ بود و این افراد به طور متوسط ​​تحت درمان با 1.7 داروی دیابت بودند. حدود 64 درصد به روشRYGB ، و 36٪ به روشSG ، عمل شده بودند.

بیماریها و مشکلات مرتبط با وزن بیش از حد، در بین این افراد رایج بود. به عنوان مثال، ابتلا به آپنه ی خواب به ترتیب در 57٪ و 50٪ بیماران قبل از عمل جراحی RYGB وSG ، تشخیص داده شده بود. اختلال ریفلاکس معده به مریGERD) ، یا سوزش سر دل) به ترتیب در میان 42٪ و 36٪ و بیماری کبد غیر الکلی (NAFLD)، به ترتیب در میان 30٪ و 21٪ بیماران قبل از عمل جراحی RYGB وSG ، ثبت شده بود.

یک سال پس از جراحی، کاهش وزن بیماران گروه RYGB، 29٪  و در بیماران گروه  SGبرابر با  23 درصد بود، این تفاوت پس از پنج سال به حدود 10 کیلوگرم ترجمه می شد. در حالی که مقداری از این کاهش وزن به طور معمول بازگشت کرد، اما وزن ثابت بیماران RYGB و SG همچنان 24درصد و 16درصد پایین تر از وزن آنها در هنگام عمل جراحی بود.

تجزیه و تحلیل پس از تنظیم نتایج برای عوامل تاثیر گذار، نشان داد که بیش از 8 نفر از هر 10 بیمار در این مطالعه، به کنترل قابل قبولی برای T2DM طی 5 سال پس از عمل دست یافته اند. یعنی آنها قادر به حفظ سطح HbA1C خود به کمتر از 6.5٪ ، بدون مصرف داروهای ضد دیابت به مدت شش ماه یا بیشتر بودند. میزان بهبودی از دیابت(remission rate) در بیمارانی که به روش RYGB جراحی شده بودند، نسبت به بیمارانSG ، 10٪ بیشتر بود. حدود 59٪ و 56٪ بیماران که با این روشها جراحی شده بودند در طی یک سال و 86٪ در مقابل 84٪ در سال پنجم، توانستند به بهبودی از T2DM برسند.

با این حال، یک سوم از بیمارانی که پس از RYGB فارغ از دیابت شده بودند و تقریبا 40٪ از بیمارانی که بعد از SG به مرحله ی بهبودی از دیابت رسیده بودند، کنترل قند خونشان در سال پنجم به سطحی زیر سطح مطلوب بازگشت. در سال پنجم، تنها نیمی از بیماران RYGB و یک سوم از بیماران SG همچنان کنترل خوبی بر دیابت خود داشتند. به طور کلی، سطح HbA1C در بیمارانی که تحت RYGB و SG قرار گرفته بودند، 0.45٪ کمتر بود.

از جمله محدودیت های این مطالعه می توان به موضوع تکیه بر اطلاعات غیرمستقیم، اشاره کرد که ممکن است داده های تشخیصی و دارویی نادرستی را وارد آنالیزها کرده و همچنین عوامل مخدوش کننده را ثبت نکرده باشد.

جراحی باریاتریک یا کاهش وزن می تواند باعث افزایش چشمگیر کنترل قند خون در T2DM شود، اما میزان کنترل تفاوت های زیادی در بین جمعیت و روش ها دارد. هر چه کاهش وزن بیشتر باشد، میزان بهبودی از T2DM بالاتر و میزان عود کمتر است. نکته ی دیگر این است که کنترل طولانی مدتHbA1C ، بعد ازRYGB در مقایسه با SG، بهتر بود.

در مطالعه ی حاضر جمعیت زیادی مورد بررسی قرار گرفتند و میزان بالایی از بهبودیT2DM ، را بعد از عمل کاهش وزن که در وضعیت واقعی زندگی انجام شده است- به جای یک آزمایش تجربی- نشان می دهد. با این حال، میزان بالای عود باید مورد بررسی قرار گیرد تا عوامل موثر بر آن شناسایی شوند.

در مقایسه با میزان بهبودی از دیابت در کارآزمایی هایی که بیماران در معرض تغییرات شدید و سختگیرانه ی شیوه ی زندگی قرار گرفته بودند، بیماران در مطالعه ی حاضر میزان بهبودی بالاتری را به نمایش گذاشتند.

طبق گزارش انجمن دیابت آمریکا، جراحی کاهش وزن به عنوان گزینه ای برای مدیریت دیابت در بیماران چاق، توصیه می شود اما بندرت مورد استفاده قرار می گیرد. تنها کمتر از یک در صد از بیمار مبتلا به دیابت با چاقی کلاس I(نمایه ی توده ی بدنی  35یا بالاتر)و حتی تعداد کمتری از بیماران دیابتی با BMI برابر با 34 یا کمتر،- که معیارهای این عمل جراحی را ندارند-، تحت جراحی کاهش وزن قرار می گیرند.

علاوه بر این، در بیشتر نقاط دنیا جراحی کاهش وزن معمولاً تحت پوشش برنامه های بیمه نمی باشد. کارشناسان همچنان از تقبل هزینه ی جراحی های چاقی توسط شرکتهای بیمه از جمله گسترش پوشش بیمه برای بیماران T2DM که به چاقی کلاس 1 مبتلا هستند، حمایت می کنند. همه ی بیماران سزاوار دسترسی به مؤثرترین روشهای مبتنی بر شواهد برای مقابله با چاقی و دیابت هستند. آگاهی از این یافته ها می تواند به بیماران در تصمیم گیری بهتر و آگاهانه تر درباره نوع جراحی کمک کند.

منبع:

https://www.news-medical.net/news/20200304/Type-2-diabetes-mellitus-responds-to-weight-loss-surgery.aspx